Reverb og psykoakustikkin av dýpi

Hvat reverb í roynd og veru miðlar

Hvørt akustiskt rúm framleiðir somu grundleggjandi bygnaðin: eitt beinleiðis ljóð, ein bólk av tíðligum endurskoðanum, ið koma innan fyri fyrstu tíggju millisekundunum, og eitt tættari, meira diffust seint reverberatiónshalastykki. Hoyrikervi brúkar javnvágina millum hesar partar, ikki nakran einstakan, til at meta, hvussu langt burtur ein kelda er, og hvussu stórt rúmið kring hana kennist. Hækka reverb-sendingina á einum sangi, og tú leggur ikki „umhvørvi“ afturat í tí abstrakta — tú manipulerar beinleiðis lutfallið millum beinleiðis og reverberera ljóð, sum hoyrikervi brúkar til at meta fjarstøðu.

Henda ályktanin er ikki passiv. Arbeiði um sansaliga kompensatión fyri ávirkanir av reverberatión í einstøkum kanningarorðum vísir, at lurtarar virkið tillaga seg til einans rúms eyðkenni, tá teir meta tað, teir hoyra, heldur enn at viðgera reverberatiónslit sum eina fasta forbroyting ^[10]. Practiskt er hetta hví ein reverb-hali, ið hoyrist ov mikil einsamallur, ofta hverva sansaliga, tá onnur element eru til staðar — hoyrikervi kompenserar fyri rúmið, ikki bara hoyrir tað.

Veruliga rúm samanborið við algoritmar, og hví munurin er minni enn hann kennist

Framleiðarar toka um convolution samanborið við algoritmiskt reverb, sum um tann sansaliga munurin millum veruligt og gjørt reverberatión var sjálvsagdur. Tað er kannað beinleiðis. Ein kanning, ið samanbar sansaligar líkindir millum gjørdar reverberatiónsalgoritmar og veruliga reverberatión, fann, at tey tvey kunnu gerast so lík, at munurin steðgar at vera tað, sum hevur týdning fyri eina mix-avgerð ^[5][7]. Sundurskilt frá hesum kannaði arbeiði, ið mette veruligt tikið upp rúm-ljóð upp ímóti gjørdum umhvørvi í bakkanalum hjá dývingarljóðkervum, sama spurningin í einum rúmligum-ljóð-samanhangi, við einum líknandi treytaðum svari — gjørt reverberatión er ikki eitt lakari alternativ í øllum lutum, tað er eitt annað sett av avvegingum ^[8].

Tann practiska avleiðingin er, at at renna eftir „autentisiteti“ í einum reverb-algoritmi vanliga loysir skeiva trupulleikan. Tað, sum er víst, at lurtarar leggja til merkis, er markaferð — hvørt eitt reverberera hali yvirhøvur er hoyribart í einum ikki-ideal, ikki-diffusum feltinum — sum er mátt beinleiðis ^[9], og hvussu tað halið er býtt millum bæði oyruni, sum broytir sansaða breidd og støðu ^[10]. Tað eru mix-avgerðir. Convolution-samanborið-við-algoritmiskt er mest ein arbeiðsgongd-avgerð.

Tann eina fyrimunin: hvat hvør reverb-parameturur í roynd og veru stýrir

At lesa eitt reverb-plugin sínar knappar upp ímóti hesi tabelluni er meira nyttugt enn at lesa hansara forsettu heiti. „Hall“ og „Plate“ lýsa decay-eyðkenni; tey siga einki um pre-delay ella binaural spjaðing, sum er har, mestur parturin av sansaliga arbeiðinum í einum mixi í roynd og veru hendir.

Reverb sum ein hoyri-AR trupulleiki, ikki ein skreyt

Nýliga arbeiði um at broyta seina reverberatión og reverberatiónstíð í hoyri-ítroytisligum veruleika (auditory augmented reality) tvørtur um tvey ymisk rúm er ein nyttugur nýtrama til framleiðslu, sjálvt um tað kemur frá einum sera øðrum nýtsluøki ^[1]. Grundspurningurin — hvussu dagførir hoyrikervi sína meting av einum rúmi, tá tað seina reverberera feltið verður broytt óheft av øllum øðrum — er beint tann spurningurin, ein framleiðari svarar hvørja ferð, hann automatiserar eina reverb-sending. Reverb-hond er ein stýrdur hoyri-AR trupulleiki: tú ert at gera eitt uppspunnið rúm og biður lurtarar trúgva á tað, við bert teimum vísarum, ið hoyrikervi er kent at vekta.

Mátingararbeiði um mat av reverberatiónstíð, herundir tveystigs algoritmar til at úrdraga decay-tíð úr upptiknum signalum, hevur týdning her av eini minni glimrandi orsøk: tað er grundarlagið fyri, hvussu „samsvara-rúmið“-pluginir virka, og fyri hví teir eydnast ójavnt tvørtur um ymiskt keldutilfar ^[3][4].

Ein practisk karmur

Viðger reverb-avgerðir í hesi raðfylgju, tí hon spegilspælir raðfylgjuna, hoyrikervi brúkar vísararnar í:

1. Set lutfallið millum beinleiðis og reverberera ljóð fyrst, við dry/wet-javnvágini. Hetta eitt sett upp ávirkar sjónliga (upplivaða) fjarstøðu.
2. Set pre-delay næst, fyri at halda eina transient-tunga kelda (sang, snare) fatiliga, áðrenn rúmið kemur.
3. Set decay time triðja, fyri stødd og eyðkenni av rúminum, tá fjarstøðan longu er rætt.
4. Set binaural spjaðing seinast, fyri breidd — tað er tann finastu tillagingin og tann, ið lættast fer burtur, um teir fyrru trý eru skeivir.

At gera hetta í øvugtari raðfylgju — at velja ein forsettan fyri hansara decay-eyðkenni, og so stríðast við mixið fyri at fáa fjarstøðuna rætt — er tann vanliga feilhátturin, og tað er meira ein raðfylgjufeilur enn ein smakksfeilur.

Vanlig spurningar

Tengt lesing

• Hoyriliga duldarskygging: hví mixin tín ljóðar sump
• Hvat syntesa í roynd og veru ger